IN PLAATS VAN ZIJN NEERGESTORTE KAMERAAD ACHTER TE LATEN, LANDDE DEZE PILOOT GEWOON NAAST HEM
Op 10 maart 1966 waren Major Bernard Fisher en Dafford Myers met hun jachtbommenwerpers van het type A-1 Skyraider op een routinemissie, toen ze werden opgeroepen om een kamp van de special forces te verdedigen. Bij hun aankomst klommen enkele van de ruim 2.000 aanvallers al over de buitenmuren en stonden ze op het punt de Zuid-Vietnamese special forces onder de voet te lopen.
Nadat de piloten een paar luchtaanvallen hadden uitgevoerd om de vijand terug te dringen, werd het toestel van Myers plotseling geraakt door hevig luchtafweervuur en vloog het in brand. Door de dichte rook zag hij niets meer en kon hij nauwelijks nog ademen, dus riep hij Fisher op, die hem van buitenaf stuuraanwijzingen gaf. Samen kregen ze het brandende vliegtuig op koers naar de geïmproviseerde landingsbaan van het kamp. Myers had nog altijd meerdere bommen met witte fosfor onder zijn vleugels hangen en was bij de landing een makkelijk doelwit. Toch wist hij met Fishers kalme stem op de radio de bommenwerper op de buik te zetten.
Bij de buiklanding vatte de reservetank echter vlam. Myers drukte op de noodafworp van de cockpitkap en ontkwam maar net aan de vlammen. Met een mijnenveld voor zich, een brandend vliegtuig achter zich en meerdere Vietcong op nog geen 200 meter, rekende hij al op gevangenschap.
Nadat de piloten een paar luchtaanvallen hadden uitgevoerd om de vijand terug te dringen, werd het toestel van Myers plotseling geraakt door hevig luchtafweervuur en vloog het in brand. Door de dichte rook zag hij niets meer en kon hij nauwelijks nog ademen, dus riep hij Fisher op, die hem van buitenaf stuuraanwijzingen gaf. Samen kregen ze het brandende vliegtuig op koers naar de geïmproviseerde landingsbaan van het kamp. Myers had nog altijd meerdere bommen met witte fosfor onder zijn vleugels hangen en was bij de landing een makkelijk doelwit. Toch wist hij met Fishers kalme stem op de radio de bommenwerper op de buik te zetten.
Bij de buiklanding vatte de reservetank echter vlam. Myers drukte op de noodafworp van de cockpitkap en ontkwam maar net aan de vlammen. Met een mijnenveld voor zich, een brandend vliegtuig achter zich en meerdere Vietcong op nog geen 200 meter, rekende hij al op gevangenschap.
Plotseling scheerde er een vliegtuig langs hem heen, maakte een bocht en landde met veel te hoge snelheid op het met puin bezaaide vliegveld. De landing verliep zo chaotisch dat Myers dacht dat er een tweede jachtbommenwerper aan het neerstorten was. Maar het was Fisher, die zijn noodgelande kameraad zocht. Toen Fisher net uit de cockpit wilde springen, zat Myers al op de vleugel en klom hij bij hem in het toestel. Onder zwaar vijandelijk vuur wisten ze nog net op te stijgen en veilig terug te vliegen naar de basis. Ooggetuigen uit het kamp bevestigden de halsbrekende actie later en Bernard Fisher kreeg op 19 januari 1967 de Medal of Honor.
Een broederschap die niemand anders begrijpt.
Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!