HOE PFC ALBANESE IN ZIJN EENTJE 6 SCHERPSCHUTTERS UITSCHAKELDE
Op 1 december 1966 patrouilleerde de compagnie van PFC Lewis Albanese te voet door Zuid-Vietnam, als onderdeel van een oefenmissie. Zulke trainingen in het relatief veilige achterland, ver van de frontlijn, waren niets bijzonders. Wat de soldaten alleen niet wisten: enige tijd daarvoor waren Noord-Vietnamezen ongemerkt het gebied binnengedrongen en hadden ze een goed verborgen hinderlaag opgezet.
Toen de vijand ineens het vuur opende, werden de Amerikanen verrast, maar ze hergroepeerden zich snel. PFC Albanese kreeg de opdracht de linkerflank van zijn peloton te dekken. Plotseling kwam ook die flank onder vuur, vanuit een tot dan toe onopgemerkte vijandelijke loopgraaf. Meerdere scherpschutters pinden het peloton vast. Albanese zag het gevaar, zette zijn bajonet op en sprong daarna in zijn eentje de loopgraaf in om de vijand te bestrijden en zijn peloton weer bewegingsruimte te geven. Terwijl hij zich door de loopgraaf werkte, ontvouwde zich een uitgestrekt en goed uitgebouwd stellingenstelsel dat de vijand er al langer had aangelegd en perfect had gecamoufleerd. Nog altijd alleen legde Albanese er ruim 100 meter in af, kreeg hij om de paar meter vijandcontact en schakelde hij in totaal 6 scherpschutters uit. Toen zijn munitie op was, ging hij over op zijn bajonet en werkte hij zich verder door de loopgraaf, gelijk op met zijn peloton. Uiteindelijk sneuvelde hij in een gevecht van man tegen man met meerdere Noord-Vietnamezen, maar niet voordat hij er twee van dodelijk had verwond.
Het onbaatzuchtige optreden van PFC Albanese redde het leven van veel van zijn kameraden, die anders slachtoffer waren geworden van het scherpschuttersvuur. Hij kreeg daarvoor postuum de Medal of Honor en het Purple Heart, en in zijn geboortedorp in Italië werd een straat naar hem vernoemd.
Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!