DE DAG WAAROP IK BESLUITVORMING BEGREEP
„Leiders zijn mensen die snel beslissingen nemen en soms zelfs gelijk hebben.”
- ELBERT HUBBARD (AMERIKAANS SCHRIJVER)
Leestijd: 4 minuten
Leidinggeven aan mensen, aan ondergeschikten, aan soldaten, is het allerbelangrijkste onderwerp binnen de Bundeswehr. Op geen enkel terrein kun je meer goed of meer fout doen, nergens zijn de gevolgen groter en nergens werkt het langer door in het beeld van de krijgsmacht.
Vandaag stuitte ik tijdens het lezen op het citaat hierboven, en meteen moest ik denken aan een (oefen)situatie bij de Bundeswehr die mijn manier van leidinggeven tot op vandaag heeft gevormd.
Ik wil jullie een korte inkijk in precies die situatie geven, in de hoop dat ook andere (jonge) leidinggevenden er iets uit meenemen.
1. Gecontroleerde chaos
Typisch kreupelhout: zoals je ziet, zie je niets.
2. Het bevel
Via de radio kreeg mijn groep het bevel de vijand in de flank aan te vallen, zodat we het gevaar konden uitschakelen en onze mars konden voortzetten. De groep naast ons zou ons ondertussen dekking geven.
We moesten dus op de een of andere manier door de versperring heen of eromheen, onderweg de precieze positie van de vijand vaststellen en zo onopgemerkt mogelijk in zijn flank doorbreken.
Nadat ik het bevel aan mijn mannen had doorgegeven, gingen we meteen aan de slag om de opdracht uit te voeren.
Mijn voorste man, een ervaren militair, had het bevel meegekregen en wilde me helpen. Hij wees me op een eerder verkend gat in de versperring en stond op het punt ons die kant op te sturen.
Ik hield even in. Alles in mijn hoofd zei me dat het slimmer was om helemaal om de versperring heen te lopen en veel ruimer uit te wijken voordat we richting de vijand gingen.
Maar dat gat in de versperring lag inderdaad pal voor ons, en ik wilde de mening van een ervaren soldaat niet zomaar naast me neerleggen.
3. De beslissing
Ik moest een besluit nemen.
Of vertrouwen op mijn eigen instinct en misschien kostbare tijd verliezen. Of meegaan met een andere mening, waar ik niet voor 100% van overtuigd was.
Het liep zoals het moest lopen. Ik volgde het advies van mijn kameraad en het drama begon. We verdwaalden compleet, zetten bijna vanaf de verkeerde kant in, doken tussendoor precies ter hoogte van de groep naast ons op en hadden ongeveer vier keer zo veel tijd nodig als normaal om de vijand te vinden en uit zijn stelling te werpen.
Dat we niet vroegtijdig werden opgemerkt en onder vuur genomen, danken we alleen aan het dichte terrein en aan ons – ondanks de verkeerde beslissing – zeer agressieve optreden.
4. Conclusie
Ik heb me die dag meer geërgerd dan je je kunt voorstellen.
Niet alleen omdat ik de situatie tactisch beter had kunnen inschatten en oplossen. Maar vooral omdat het niet eens mijn eigen beslissing was die ons onnodig tijd en energie heeft gekost.
En dat was zeker niet de schuld van die kameraad. Ik had de leiding. Ik alleen was verantwoordelijk. Hij deed gewoon zijn best om mij te helpen, zoals hij de situatie zag. Het definitieve besluit nemen lag alleen bij mij.
Die dag heb ik het volgende geleerd:
-
Vertrouw op je buikgevoel. Meestal weet je allang wat de juiste beslissing is. Je moet alleen het lef hebben om die ook te nemen.
-
Beslis snel. Zoals generaal S. Patton al zei: „Een goed plan dat nu wordt uitgevoerd is beter dan een perfect plan dat volgende week wordt uitgevoerd.”
- Je hoeft niet altijd gelijk te hebben. Goed of fout maakt niet uit: het gaat erom dat het jouw beslissing is. Alleen zo kun je leren en jezelf verder ontwikkelen.
Veel succes daarbuiten!
Shughart
Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!
Bronnen: titelbeeld: Marcel T. (groeten!), kreupelhout: FieldsportsChannel.tv