DE PELOTONSCOMMANDANT DIE VOOR ZIJN MANNEN STIERF

2ndLt John P. Bobo was pelotonscommandant bij de US Marines en diende in 1966 tijdens Operatie Prairie in Vietnam.

Ingezet als jachtcommando waren zijn mannen en hij net bezig hinderlagen uit te zetten voor de nacht, toen ze werden aangevallen door een versterkte Noord-Vietnamese compagnie die hen onder mitrailleur- en mortiervuur legde.

Bobo organiseerde meteen een geïmproviseerde verdediging en rende van stelling naar stelling om zijn mannen te leiden, ondanks het overweldigende vijandelijke vuur. Toen hij tussen de eigen slachtoffers een ongebruikte raketwerper vond, stelde hij direct een nieuwe ploeg samen en liet hij de raketwerper op vijandelijke mitrailleurnesten inzetten.

Enige tijd later werd Bobo geraakt door een vijandelijke mortiergranaat, die zijn rechterbeen onder de knie afrukte. Ondanks zijn kritieke toestand weigerde de 2nd Lieutenant zich te laten evacueren en beval hij zijn mannen om hem naar een gunstige stelling te brengen. Daar bediende hij een mitrailleur, terwijl zijn dijbeen met een riem als tourniquet werd afgebonden en hij zijn beenstomp in de aarde ramde om het bloeden te vertragen. Vanuit die positie sloeg hij met afweervuur meerdere vijandelijke golven af, die de terugtrekkende Marines onder de voet wilden lopen. Bobo werd meerdere keren geraakt en stierf met de mitrailleur in de aanslag. De felle tegenstand van de pelotonscommandant motiveerde de Marines echter om de strijd te hervatten, waardoor ze hun stelling uiteindelijk konden verdedigen.

Voor zijn onbaatzuchtige optreden kreeg John P. Bobo postuum de Medal of Honor. Op het moment van het gevecht was hij 24 jaar oud.

Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!