HET VERHAAL VAN WILLIAM D. SWENSON
Op 8 september 2009 nam Captain William D. Swenson samen met Afghaanse veiligheidstroepen deel aan een operatie in de Ganjgal-vallei, bedoeld om banden op te bouwen met de plaatselijke dorpsoudsten.
Swenson voerde zijn mannen 's ochtends rond 6 uur door de vallei, toen ze werden aangevallen door ongeveer 60 goed bewapende en goed opgestelde opstandelingen die het team van drie kanten insloten. Binnen een uur ging het contact met de spits van de coalitietroepen (waaronder 4 Amerikaanse soldaten) verloren. Swenson, die zich nog achter in de colonne bevond, riep intussen luchtsteun op en stak met 2 kameraden onder direct vijandelijk vuur meerdere keren open terrein over om zijn zwaargewonde groepscommandant en andere kameraden eerste hulp te verlenen. De vijandelijke strijders naderden Swensons soldaten tot op 50 meter en riepen de Amerikanen op zich over te geven; Swenson antwoordde met een handgranaat. Dat gaf de ingesloten mannen de moed om de aanval van de opstandelingen te blijven weerstaan.
Swenson en zijn kameraden brachten de gewonde onderofficier en andere gewonden naar de opgeroepen MedEvac-helikopter, om daarna minstens twee keer met een ongepantserd voertuig de ketel weer in te rijden en nog meer kameraden op te halen. Op zoek naar de vier Amerikaanse soldaten drong Swenson steeds dieper de „dodenzone” in en haalde daarbij meerdere gewonden en doden van de Afghaanse veiligheidstroepen uit het gevechtsgebied. De vier ingesloten Amerikanen waren in het gevecht gesneuveld en konden pas rond het middaguur worden geborgen. Het vuurgevecht duurde 6 tot 7 uur en kostte 15 Afghaanse en Amerikaanse militairen het leven. Swensons onbaatzuchtige optreden redde die dag veel levens; op 15 oktober 2013 kreeg hij daarvoor de Medal of Honor.
Op de volgende foto zie je hoe Swenson gewonde kameraden naar de Black Hawk draagt en zijn zwaargewonde onderofficier SFC Kenneth Westbrook een kus op het voorhoofd geeft.
Westbrook bezweek weken later aan zijn verwondingen en liet een vrouw en drie zonen na. Hij was van plan de maand daarna een punt achter zijn loopbaan te zetten, na 22 jaar dienst.
Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!