OPERATIE VIKING HAMMER - GROOTOFFENSIEF TEGEN TERRORISTEN
Operatie Viking Hammer was een gezamenlijke actie van Amerikaanse special forces en peshmerga-eenheden om de terreurorganisatie Ansar al-Islam in Irak uit te schakelen.
De verplaatsing naar het inzetgebied begon in maart 2003, meteen bij het begin van de Irakoorlog. Door onenigheid met Turkije verliep die via een ingewikkelde route door meerdere derde landen en werd het met 13 uur de langste infiltratievlucht sinds de Tweede Wereldoorlog. Omdat de Iraakse luchtafweer nog intact was, moesten de Amerikaanse MC-130's voortdurend vijandelijk vuur ontwijken en misleidingsfakkels afvuren; één toestel moest een noodlanding maken. Pas daarna gaf Turkije overvliegrechten af.
De terroristen hielden meerdere hooggelegen stellingen bezet in de bergen van Noord-Irak. Die boden goed zicht, maar waren kwetsbaar voor luchtaanvallen. Op 21 maart begon men de heuvelrug met kruisraketten te bestoken. Door de trage logistiek waren er echter niet genoeg troepen ter plaatse voor een bestorming; die volgde pas op 28 maart.
In het eerste ochtendlicht vielen de in teams opgedeelde Green Berets en peshmerga-strijders aan. De Koerdische strijders van Ansar al-Islam hadden bij de luchtaanvallen zware verliezen geleden en zich al overgegeven, maar honderden goed opgeleide en uitgeruste vijanden verdedigden hun stelling nog steeds.
Na de eerste vuurgevechten werden de terroristen met luchtaanvallen teruggedreven naar de stad Sargat. Bij de opmars daarheen lag de coalitie 3 uur lang vastgepind onder mortier- en mitrailleurvuur. Het onoverzichtelijke terrein maakte luchtsteun van dichtbij onmogelijk, dus bestreed men de vijand met scherpschutters- en artillerievuur. Een paar SF-soldaten renden terug naar hun voertuigen en haalden automatische granaatwerpers en .50 mitrailleurs op om meer vuurkracht naar voren te brengen. Toen het gevecht goed liep, belden sommige peshmerga's midden in de strijd hun familie om mee te komen doen.
Tegen de avond was de vijand teruggedrongen tot aan de Iraanse grens, waar hij via een grottenstelsel probeerde te ontkomen. Het gevecht ging in en rond de grotten door; het merendeel van de strijders werd gevangengenomen of uitgeschakeld.
Meer dan 300 vijanden kwamen om. Aan peshmerga-zijde vielen 3 doden; de Amerikanen hadden geen verliezen.
Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!