DE TANK DIE ARNOLD SCHWARZENEGGER SLOOPTE EN LATER TERUGKOCHT

Tegenwoordig klimt Arnold Schwarzenegger graag in een legertank van 50 ton en rijdt daarmee dwars over geparkeerde auto's heen, die hij voor de lol en voor het goede doel platwalst. Het vreemde eraan is de tank zelf. Het is precies de machine die hij als 18-jarige kreeg toegewezen bij het Oostenrijkse leger, dezelfde die hij dat jaar tegen muren aan reed en in beken liet zakken. Om te begrijpen hoe de latere Terminator uiteindelijk de eigenaar werd van de tank waarmee hij als tiener alles sloopte, moet je terug naar 1965.

Elke maand groter

In 1965 moest elke Oostenrijkse man van 18 een jaar in militaire dienst, en Arnold Schwarzenegger was geen uitzondering. Hij kwam binnen met één obsessie: bodybuilding. Het leger zag hij vooral als een lastig obstakel tussen hem en de sportschool. Ze deelden hem in bij een tankeenheid en leerden hem de M47 Patton besturen, een Amerikaanse machine van 50 ton die tijdens de Koreaoorlog haastig van de band was gerold en later aan bondgenoten als Oostenrijk werd doorgegeven.

Het leger bleek precies te zijn wat zijn lichaam nodig had. Voor het eerst in zijn leven kon hij elke dag vlees eten. Hij was arm opgegroeid op het Oostenrijkse platteland, waar zijn moeder het gezin voedde met wat de moestuin opbracht en vlees een zeldzame traktatie was. Nu was er eten in overvloed. Hij zette spiermassa aan, ruim 11 kilo in dat ene jaar, en groeide zo snel uit zijn uniform dat het leger hem steeds nieuwe moest verstrekken.

Maar geen enkel trainingsschema kon tegenhouden wat hij echt wilde.

Over de muur

Een paar weken in de basisopleiding kreeg hij een uitnodiging voor een bodybuildingwedstrijd net over de grens, in het Duitse Stuttgart: de titel Junior Mr. Europe. Één probleem: rekruten in de basisopleiding mochten de kazerne om geen enkele reden verlaten.

Dus klom Arnold 's nachts over de muur, met de kleren die hij aanhad en net genoeg geld voor een treinkaartje derde klas. Hij kwam van slag aan, vergat zijn posingroutine en moest van een onbekende een broekje en bruiningsolie lenen om het podium op te kunnen. Het maakte allemaal niets uit. Hij won. Eerste plaats, Junior Mr. Europe, de eerste echte titel van zijn leven.

Terug op de kazerne stopte het leger hem ongeveer een week in een cel. Daarna gebeurde er iets onverwachts. In plaats van hem te bedelven onder straf kozen zijn meerderen zijn kant. Het nieuws van de overwinning had zich verspreid en ze zagen in dat die vreemde jongen het serieus meende. Ze zetten een geïmproviseerde sportschool voor hem in elkaar en hielpen hem aan het extra eten dat hij nodig had. Zijn bodybuilding had opeens de zegen van het leger.

Met zijn eigenlijke werk lag het anders.

De slechtste tankbestuurder

Arnold was ingedeeld als bestuurder van die Patton, en daar was hij, eerlijk gezegd, waardeloos in. Op een ochtend liet hij in de tankloods de motor warmdraaien, greep mis naar de versnelling en reed de machine van 50 ton achteruit dwars door de muur, waarbij een leiding knapte en de hele boel onder water liep. Zijn commandant kreeg, in Arnolds eigen woorden, bijna een hartaanval. Een andere keer vergat hij de rem erop te zetten en rolde de hele tank uit zichzelf achteruit een beek in, zo diep dat er een bergingsvoertuig aan te pas moest komen om hem eruit te trekken.

Het mooiste verhaal speelde zich 's nachts af. Arnold zette zijn tank naast de nieuwere tank van een vriend voor een race de heuvel af, in het pikkedonker, zonder licht, allebei blind door de bomen beukend en veel harder dan die dingen ooit bedoeld waren. Één detail was hij vergeten: er zaten nog zo'n 15 man boven op zijn tank. Stuk voor stuk werden ze onderweg naar beneden het donker in geslingerd. Niemand raakte zwaargewond, en de twee bestuurders betaalden ervoor met zes uur kruipen door een modderbaan.

Ondanks alle ravage zou Arnold later volhouden dat hij een fantastische tankbestuurder was. De praktijk wijst anders uit. Hoe dan ook, die machine is hij nooit vergeten.

Begraven en teruggekocht

Bijna dertig jaar later was Arnold rijk, wereldberoemd en in staat om zowat elke gril in te willigen. Wat hij wilde, was zijn tank. Niet hetzelfde model, exact die ene, nummer 331, de Patton waarop hij als tiener had geoefend en die hij flink had toegetakeld.

Toen hij op zoek ging, bleek het Oostenrijkse leger de tank allang uit dienst te hebben genomen en bij het slopen van de oude vloot in de grond te hebben begraven. Dus groeven ze hem weer op en betaalde Arnold zo'n 20.000 dollar om het relikwie van 50 ton over de oceaan naar Californië te laten verschepen.

Hij heeft hem nog steeds, en hij gaat er nog altijd niet zachtzinnig mee om. Hij gebruikt hem om auto's te pletten en limousines plat te walsen voor de camera's, een keer samen met talkshowpresentator Jay Leno. Meestal richt hij hem op een beter doel. Via zijn naschoolse stichting worden kinderen die op school blijven uitgenodigd om op de tank te klimmen, mee te rijden en er samen met hem een wrak of twee mee plat te walsen.

De 18-jarige die de tank per ongeluk bleef rammen, groeide uit tot de enige man die er met opzet dingen mee mag slopen. Tegenwoordig doet hij het om een paar kinderen op school te houden.