HOE LT BADEN HET LEVEN VAN ZIJN NAVIGATOR REDDE

Na een geslaagde start controleerde de bemanning de meters van de externe tanks en stelde vast dat er één verkeerde waarden aangaf. Omdat dat probleem al vaker was opgetreden en ze een vastzittend ventiel in de tank vermoedden, probeerden ze dat met lichte vliegmanoeuvres los te krijgen. De piloot versnelde naar 430 km/h, trok het toestel omhoog en corrigeerde die beweging daarna weer, wat ongeveer 0,5 negatieve G opleverde.

Plotseling hoorde hij naast zich een harde knal, gingen waarschuwingslampen branden en schoot de wind het cockpit in. Hij keek naar zijn navigator om te zien of alles in orde was, maar daar waar normaal Gallaghers hoofd zat, hingen nu zijn benen uit het plafond. Zijn blik volgde het lichaam, dat in de versplinterde cockpitkap stak. Helm en zuurstofmasker waren afgerukt, het gezicht vervormd door de harde wind en het lichaam slingerde heen en weer – Gallagher vocht voor zijn leven.

LT Baden minderde meteen vaart en vroeg bij het vliegdekschip een „emergency pull-forward“ aan, een noodcode die het toestel voorrang geeft bij de landing. Hij vloog zo langzaam als nog net kon zonder over te trekken. Vloog hij te langzaam, dan kon het toestel neerstorten. Maar versnellen zou de overlevingskansen van Gallagher verkleinen. Bovendien kon die bij een abrupte remmanoeuvre in de afgebroken punten van de cockpitkap worden gedrukt. 

Ondanks de slechte omstandigheden lukte het Baden om nog net op het vliegdekschip te landen. Direct na de landing bevrijdde hij Gallagher, die het overleefde en zijn vliegdienst na 6 maanden weer kon hervatten. LT Baden kreeg voor zijn doortastende optreden onder enorme stress de Air Medal.

Wat bleek: een vergrendeling van de schietstoel was door de constante G-belasting zo zwaar beschadigd dat de lichte vliegmanoeuvres om het ventiel los te maken al genoeg waren om die helemaal los te laten schieten. De schietstoel was nu vrij en werd door het veermechanisme van een ontgrendelingsstang omhoog geduwd. Omdat het niet om een bewuste activering ging, was het cockpitglas niet vooraf weggeblazen, waardoor Gallagher er met zijn helm doorheen sloeg. Was hij nog iets verder omhoog geduwd, dan had de tweede stang het raketmechanisme in werking gezet – een probleem, want zijn parachute was al verkeerd opengegaan.

Het vliegtuig was op dat moment al 28 jaar in gebruik. Na dit voorval zijn alle schietstoelen van dit type gecontroleerd en sindsdien worden ze regelmatig onderhouden.

 

 

Opmerking van de auteur: Vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!