HOE SGT PITTS ZIJN STELLING VERDEDIGDE TEGEN 200 TALIBS
SGT Ryan M. Pitts was in 2008 als Forward Observer in Afghanistan ingezet toen de Taliban met ruim 200 strijders een grootschalige aanval op de Amerikaanse stellingen uitvoerden.
Op de ochtend van 13 juli raakten bijna gelijktijdig meerdere RPG's en mitrailleursalvo's de verhoogde observatiepost van Pitts. Hijzelf en zes van zijn kameraden raakten zwaargewond, twee andere soldaten kwamen om. De onderofficier werd door de explosie tegen de grond geslagen, maar stond ondanks meerdere granaatscherfwonden waaruit hij hevig bloedde meteen weer op en coördineerde de verdediging van de post.
Op de ochtend van 13 juli raakten bijna gelijktijdig meerdere RPG's en mitrailleursalvo's de verhoogde observatiepost van Pitts. Hijzelf en zes van zijn kameraden raakten zwaargewond, twee andere soldaten kwamen om. De onderofficier werd door de explosie tegen de grond geslagen, maar stond ondanks meerdere granaatscherfwonden waaruit hij hevig bloedde meteen weer op en coördineerde de verdediging van de post.Toen de vijand dichterbij kwam, gooide Pitts handgranaten die hij na het trekken van de pin en het loslaten van de veiligheidsbeugel nog even in zijn hand hield, zodat ze meteen bij de vijandelijke strijders tot ontploffing kwamen. Door het bloedverlies kon hij niet meer lopen en zelfs niet meer overeind komen, dus steunde hij zijn kameraden met dekkingsvuur vanuit de stelling, tot een versterking van twee man arriveerde. Toen na bijna een uur vuurgevecht alle handgranaten op waren, gaf Pitts – de dood nabij – zijn handvuurwapen en munitie aan kameraden en kroop hij naar een radio. De opstandelingen hadden de buitenpost inmiddels bijna omsingeld en waren nog maar een paar meter weg; fluisterend meldde hij de ernstige situatie en vroeg hij vuursteun aan.
Dankzij zijn nauwkeurige opgaven konden de Taliban met mortier- en artillerievuur worden teruggedrongen, waardoor de observatiepost niet werd ingenomen. Pitts kreeg op tijd medische hulp en overleefde zijn 26e maand op uitzending. Zijn onbaatzuchtige wil om door te vechten, ondanks meerdere verwondingen, was doorslaggevend voor de verdediging van deze tactisch belangrijke stelling, van waaruit de Taliban een superieur schootsveld op de Amerikaanse kampen zouden hebben gehad. Een jaar later kreeg hij daarvoor de Medal of Honor.
Opmerking van de auteur: vind je onze artikelen goed? Steun ons dan met een aankoop in onze shop (klik hier). We zijn dankbaar voor elke vorm van steun!